Başlangıç:
İnsanlık ailesinin tüm üyelerinin niteliğinde bulunan onurunu ve eşit
ve ayrılmaz haklarını tanımanın dünyada özgürlük, adalet ve barışın
temeli olduğunu, İnsanın zorbalık ve baskıya karşı son bir yol olarak
ayaklanmaya başvurmak zorunda bırakılmaması için İnsan haklarının hukuk
düzeniyle korunması gerektiğini, Uluslar arasında dostça ilişkileri
geliştirmeyi özendirmenin temeli olduğunu, Birleşmiş Milletler
halklarının Birleşmiş Milletler Antlaşmasında te-mel insan haklarına,
insan kişiliğinin onur ve değerine, erkeklerle kadınların hak
eşitliğine olan inancını yeniden belirttiğini ve daha geniş bir
özgürlük içinde toplumsal gelişme ve daha iyi bir yaşam düzeyi
sağlamaya karar vermiş olduğunu, Üye Devletlerin Birleşmiş Milletlerle
işbirliği içinde, insan haklarının ve temel özgürlüklerin evrensel
olarak saygı görüp gözetilmesini sağlamayı yükümlendiklerini, Bu hak ve
özgürlükler konusunda ortak bir anlayış oluşturmanın bu yükümlülüğün
tam olarak gerçekleşmesi için büyük önem taşıdığını gözönüne alarak,
Genel Kurul, Toplumun her bireyi ve her organının bu Bildirgeyi sürekli
olarak gözönünde bulundurarak eğitim ve öğretim yoluyla bu hak ve
özgürlüklere saygıyı geliştirmeye ve ulusal ve uluslararası geliştirici
önlemlerle gerek üye Devlet halkları, gerekse bu Devletlerin yargı
yetkisi içindeki ülkele-rin halkları arasında bu hak ve özgürlüklerin
evrensel ve etkin biçimde tanınıp gözetilmesini sağlayamaya çaba
göstermeleri amacıyla tüm halklar ve uluslar için bir ortak başarı
ölçüsü olarak bu İnsan Hakları Evrensel Bildirgesini ilan eder.
1. İlke:
Tüm dünya çocukları bu bildirgedeki haklardan din, dil, ırk, renk,
cinsiyet, milliyet, mülkiyet, siyasi, sosyal sınıf ayırımı
yapılmaksızın yararlanmalıdır.
2. İlke:
Çocuklar özel olarak korunmalı, yasa ve gerekli kurumların yardımı ile
fiziksel, zihinsel, ahlaki, ruhsal ve toplumsal olarak sağlıklı normal
koşullar altında özgür ve onurunun zedelenmeyecek şekilde yetişmesi
sağlanmalıdır. Bu amaçla çıkarılacak yasalarda çocuğun en yüksek
çıkarları gözetilmelidir
3. İlke:
Her çocuğun doğduğu anda bir adı ve bir devletin vatandaşı olma hakkı vardır.
4. İlke:
Çocuklar sosyal güvenlikten yararlanmalı, sağlıklı bir biçimde büyümesi
için kendisine ve annesine doğum öncesi ve sonrası özel bakım ve
korunma sağlanmalıdır. Çocuklara yeterli beslenme, barınma, dinlenme,
oyun olanakları ile gerekli tıbbi bakım sağlanmalıdır.
5. İlke:
Fiziksel, zihinsel ya da sosyal bakımdan özürlü çocuğa gerekli tedavi, eğitim ve bakım sağlanmalıdır.
6. İlke:
Çocuğun kişiliğini geliştirmesi için anlayış ve sevgiye gereksinimi
vardır. Anne ve babasının bakımı ve sorumluluğu altında her durumda bir
sevgi ve güvenlik ortamında yetişmelidir. Küçük yaşlarda çocuğu
annesinden ayırmamak için bütün olanaklar kullanılmalıdır. Ailesi ve
yeterli maddi desteği olmayan çocuklara özel bakım sağlamak toplumun ve
kurumların görevidir. Çocuk sayısı fazla olan ailelere devlet yardımı
yapılmalıdır.
7. İlke:
Genel kültür ve yeteneklerini, bireysel karar verme gücü, ahlaki ve
toplumsal sorumluluğu geliştirecek ve topluma yararlı bir üye olmasını
sağlayacak eğitim hakkı verilmelidir. Bu eğitimde sorumluluk önce
ailenin olmalıdır. Eğitimin ilk aşamaları parasız ve zorunlu olmalıdır.
8. İlke:
Çocuk her koşulda koruma ve kurtarma olanaklarından ilk yararlananlar arasında olmalıdır.
9. İlke:
Çocuklar her türlü istismar, ihmal, ve sömürüye karşı korunmalı ve
hiçbir şekilde ticaret konusu olmamalıdır. Çocuk uygun bir asgari
yaştan önce çalıştırılmayacak, sağlığını ve eğitimini tehlikeye sokacak
fiziksel, zihinsel ve ahlaki gelişmesini engelleyecek bir işe girmeye
zorlanmayacak ve izin verilmeyecektir.
10. İlke:
Çocuk ırk, din ya da başka bir ayrımcılığı teşvik eden uygulamalardan
korunacaktır. Anlayış, hoşgörü, insanlar arası dostluk, barış ve
evrensel kardeşlik ortamında enerji ve yeteneklerini diğer insanların
hizmetine sunulması gerektiği bilinciyle yetiştirilmelidir.